İngiliz edebiyatının en eski örneklerinden biri kabul edilen “Caedmon’un İlahisi”nin kayıp bir nüshası, Roma Ulusal Merkez Kütüphanesi’nde gün yüzüne çıkarıldı. Keşif, akademik çevrelerde büyük heyecan yarattı.
Trinity College Dublin bünyesinde çalışmalarını sürdüren Elisabetta Magnanti ve Mark Faulkner, yürüttükleri araştırma sırasında esere ulaştı. Magnanti, yaklaşık 1200 yıllık bu önemli metnin dijital ortama aktarılması için girişim başlattı.
“Caedmon’un İlahisi”, 8. yüzyılda yaşayan tarihçi Bede’in kaleme aldığı İngiliz Halkının Kilise Tarihi adlı eserde anılmasıyla biliniyor. Bu yönüyle, İngiliz şiir geleneğinin en erken örneklerinden biri olarak kabul ediliyor.
Şiirin, 7. yüzyılda Whitby Manastırı’nda yaşayan ve okuma yazma bilmeyen bir çoban olan Caedmon’a ait olduğu düşünülüyor. Eserin, 9. yüzyıla doğru İtalya’nın kuzeyinde bir keşiş tarafından Eski İngilizceye aktarıldığı öne sürülüyor.
Araştırmacı Faulkner, Cambridge ve St. Petersburg’da bulunan diğer nüshalarda metnin ağırlıklı olarak Latince yazıldığını, Eski İngilizce ifadelerin ise yalnızca kenar notlarında yer aldığını belirtiyor. Buna karşın Roma’da bulunan bu yeni nüsha, doğrudan Eski İngilizce kaleme alınmış olmasıyla dikkat çekiyor.
Bu keşif, yalnızca bir metnin bulunması değil; aynı zamanda İngiliz dilinin erken dönemine dair daha doğrudan ve güçlü bir tanıklığın ortaya çıkması anlamına geliyor.
