Göçün Ev, Beden ve Hafızada Bıraktığı İzler: “Stories of Migration” DEPO’da
Oxford Virgülü'nü Google'da tercih edilen kaynak olarak ekle.
Göç ve yerinden edilmenin ev, beden, hafıza, dil ve aidiyet üzerindeki izlerini ele alan "Stories of Migration: Art, Resistance and Solidarity Across Borders" sergisi, Tophane'deki DEPO'da izleyiciyle buluştu. 19 Eylül'de açılan sergi, 27 Eylül'e kadar ziyaret edilebilecek.
Göçü tek ve ortak bir deneyim olarak ele almak yerine farklı yaşamlar ve kişisel hafızalar üzerinden anlatan sergide Adele Tamam, Ara Chalym, Irmak Suzan Ertaş, Persefoni Myrtsou ve Saeed Mirshekari'nin çalışmaları yer alıyor. Resim, video, fotoğraf, metin ve yerleştirmelerden oluşan seçki, yer değiştirme deneyiminin sanatçıların yaşamlarına ve üretimlerine nasıl yansıdığının izini sürüyor.
Ev, beden ve hafıza
Adele Tamam, "The Game of Home Home" adlı yerleştirmesinde Yemen'deki çocukluğunda karton kutulardan kurduğu hayali evlerden hareket ediyor. Çalışma, Yemen'den Malezya'ya, oradan Hollanda'ya uzanan yaşam öyküsü üzerinden "ev" kavramını güven ve aidiyetin yanı sıra sınırlar, kayıp ve kısıtlanma üzerinden sorguluyor. Saeed Mirshekari ise resim ve yazıyı buluşturduğu çalışmalarında göçün bedende bıraktığı izlere odaklanıyor; sanatçının farklı ülkelerde mülteci olarak karşılaştığı bürokratik dil de zamanla üretiminin bir parçasına dönüşüyor.
Persefoni Myrtsou, "The Holy Water of Armaş" adlı çalışmasında Armaş'ın yerel tarihiyle kendi ailesinin Doğu Trakya'dan Yunanistan'a uzanan yerinden edilme hikâyesini yan yana getiriyor; toprak, tarım ve tohumlar üzerinden farklı toplulukların hafızalarını araştırıyor.
Dilden coğrafyaya uzanan hikâyeler
Irmak Suzan Ertaş, bir yerin hikâyesinin anlatılırken, kaydedilirken ve başka bir dile çevrilirken nasıl değiştiğini araştırıyor. Ara Chalym ise kâğıt işleri ve "Mountain Speaks to Mountain" serisiyle dil, coğrafya, iletişim ve bir yerden diğerine taşınan kişisel ve kolektif hafızaya odaklanıyor.
Priştina'dan İstanbul'a uzanan süreç
Serginin arkasındaki ortak çalışma süreci Eylül 2025'te Priştina'da başladı. Mart 2026'da Armaş Vakfı'nın ev sahipliğinde gerçekleştirilen bir haftalık konuk sanatçı programında sanatçılardan önceden belirlenmiş bir sonuç üretmeleri beklenmedi; program birlikte yaşama, sohbet, araştırma ve sanatçıların birbirlerinin üretim süreçlerine tanıklık etmesi üzerine kuruldu. Süreç, Utrecht'te gerçekleştirilen kamusal buluşmanın ardından İstanbul'daki sergiyle devam etti.
